Gojenie implantów stomatologicznych jest procesem złożonym i zależy od wielu czynników. Jednym z rozwiązań, które zyskuje coraz większą popularność, jest wszczepienie implantu bezpośrednio w dniu usunięcia zęba. Dla wielu pacjentów to atrakcyjna opcja, ponieważ pozwala na szybkie odtworzenie uzębienia i unikanie dodatkowych zabiegów chirurgicznych. Jednak pojawia się pytanie, czy taki implant goi się w inny sposób niż klasycznie wszczepione implanty po kilkutygodniowym okresie oczekiwania na wygojenie zębodołu.
Sprawdź ➡ implanty w jeden dzień kraków
Jak wygląda gojenie implantu wszczepionego bezpośrednio po ekstrakcji?
Implant wszczepiony w dniu usunięcia zęba umieszcza się w świeżym zębodole, czyli w miejscu, gdzie jeszcze kilka chwil wcześniej znajdował się naturalny ząb. W tej technice lekarz od razu po ekstrakcji przygotowuje miejsce pod implant, a następnie wkręca tytanową śrubę w kość szczęki lub żuchwy. Implant posiada za zadanie natychmiast zastąpić korzeń zęba i przejąć jego funkcję.
W przypadku natychmiastowej implantacji proces gojenia zachodzi w nieco innych warunkach niż przy tradycyjnym podejściu. Kość wokół implantu jest jeszcze w fazie remodelowania po ekstrakcji, a tkanki miękkie (dziąsła) muszą się dopasować zarówno do nowego kształtu wyrostka zębodołowego, jak i do otaczającego je elementu implantu.
Różnice w gojeniu między implantem natychmiastowym a klasycznym
Główną różnicą pomiędzy gojeniem implantu wszczepionego natychmiast a gojeniem się implantu zakładanego dopiero po wygojeniu zębodołu jest stan otaczających tkanek i proces integracji kości z implantem.
- W przypadku implantacji natychmiastowej implant kontaktuje się częściowo ze świeżą kością, a częściowo z przestrzenią, która po naturalnej ekstrakcji wypełniłaby się skrzepem i uległa przebudowie.
- Ryzyko mikroruchów implantu jest większe, dlatego ważne jest uzyskanie stabilnej pierwotnej stabilizacji.
- Proces osteointegracji (połączenia kości z powierzchnią implantu) w dużej mierze zależy od prawidłowego przygotowania łoża i jakości kości pacjenta.
- Ze względu na obecność szpary między implantem a ściankami świeżego zębodołu konieczne bywa zastosowanie materiałów kościozastępczych, aby zapewnić prawidłową regenerację kości i optymalne podparcie dla implantu.
- Dziąsła mogą potrzebować więcej czasu na całkowite przyleganie do implantu, zwłaszcza jeśli połączona została natychmiastowa implantacja z natychmiastową rekonstrukcją protetyczną.
Czynniki decydujące o prawidłowym gojeniu implantu po natychmiastowej implantacji
Na przebieg i powodzenie procesu gojenia znaczący wpływ ma indywidualna sytuacja pacjenta:
- grubość i jakość kości w miejscu wszczepienia,
- brak stanu zapalnego wokół usuwanego zęba,
- dbałość o aseptyczność podczas zabiegu,
- unikanie przeciążeń implantu w okresie gojenia,
- odpowiednia higiena jamy ustnej,
- stosowanie się do zaleceń pozabiegowych.
Ostateczne zagojenie oraz przewidywalność efektu jest w znacznym stopniu uzależnione od doboru odpowiednich wskazań do natychmiastowej implantacji i doświadczenia wykonującego zabieg specjalisty.
Zalety i ograniczenia natychmiastowej implantacji
Implantacja w dniu ekstrakcji pozwala na skrócenie czasu leczenia i szybkie przywrócenie estetyki uśmiechu. Zmniejsza również liczbę zabiegów chirurgicznych, wpływa korzystnie na kondycję kości i może pozwolić na wcześniejsze rozpoczęcie rehabilitacji protetycznej. Jednak w sytuacjach, gdy występuje infekcja lub zniszczenie wyrostka, lekarz może zdecydować o odroczeniu wszczepienia implantu. Warunkiem koniecznym jest stabilność implantu i brak przeciwwskazań ogólnoustrojowych.
Podsumowanie różnic w gojeniu implantu wszczepionego w dniu usunięcia zęba
Proces gojenia implantu umieszczonego natychmiast po ekstrakcji wymaga ścisłej kontroli i zapewnienia odpowiednich warunków do osteointegracji. Chociaż przebiega nieco inaczej niż w przypadku klasycznym, przy prawidłowo przeprowadzonym zabiegu i właściwej opiece pacjenta szanse na długotrwały sukces są porównywalne. Istotą tej techniki jest precyzja działania i dobra wstępna ocena sytuacji klinicznej, by możliwe było pełne wykorzystanie potencjału natychmiastowej implantacji.
