Implant zęba może utracić stabilność nawet po wielu latach, jednak prawidłowo wszczepiony i właściwie użytkowany implant nie powinien samoistnie wypaść. Najczęściej problem nie dotyczy samego implantu umieszczonego w kości, lecz poluzowania korony protetycznej albo śruby łączącej koronę z implantem. Rzeczywiste wypadnięcie implantu zwykle oznacza, że doszło do utraty kości podtrzymującej wszczep lub zaniku jego połączenia z tkanką kostną.
Sprawdź ➡ implanty Kraków!
Czy implant może wypaść kilka lub kilkanaście lat po zabiegu?
Tak, jest to możliwe, choć zdarza się stosunkowo rzadko. Po zakończeniu procesu osteointegracji, czyli trwałego połączenia implantu z kością, wszczep powinien pozostawać nieruchomy. Jeżeli po kilku latach zaczyna się poruszać, świadczy to zazwyczaj o rozwoju choroby tkanek otaczających implant albo o przeciążeniu mechanicznym.
Implant nie wypada zwykle nagle i bez przyczyny. Utrata stabilności jest najczęściej poprzedzona stopniowym zanikiem kości, stanem zapalnym dziąsła, krwawieniem lub nawracającym bólem. Zdarza się jednak, że proces przez długi czas rozwija się niemal bezobjawowo, dlatego istotne są regularne kontrole stomatologiczne.
Co może spowodować wypadnięcie implantu po latach?
Najczęstszą przyczyną późnej utraty implantu jest periimplantitis, czyli zapalenie tkanek otaczających wszczep, prowadzące do stopniowego zaniku kości. Choroba przypomina zapalenie przyzębia występujące wokół naturalnych zębów. Może być związana z gromadzeniem się płytki bakteryjnej, niedostateczną higieną jamy ustnej oraz brakiem regularnego oczyszczania okolicy implantu.
Do utraty stabilności implantu mogą przyczynić się również:
- przeciążenia zgryzowe, na przykład wynikające z bruksizmu, nieprawidłowego zwarcia lub źle dopasowanej odbudowy protetycznej;
- palenie tytoniu, które pogarsza ukrwienie tkanek i zwiększa ryzyko stanów zapalnych;
- niekontrolowana cukrzyca oraz inne choroby wpływające na gojenie i odporność organizmu;
- zanik kości wokół implantu, rozwijający się wskutek przewlekłego zapalenia;
- uraz mechaniczny, który może uszkodzić implant, jego połączenie z kością albo elementy protetyczne;
- rzadkie powikłania techniczne lub biologiczne, związane z jakością kości, położeniem implantu lub konstrukcją uzupełnienia protetycznego.
Czy ruszający się implant zawsze oznacza jego utratę?
Nie. Pacjent może odczuwać ruchomość, mimo że sam implant pozostaje prawidłowo zintegrowany z kością. Poluzować może się korona, łącznik albo śruba mocująca odbudowę protetyczną. W takiej sytuacji lekarz może często dokręcić, naprawić lub wymienić uszkodzony element bez konieczności usuwania implantu.
Jeżeli jednak porusza się część implantu znajdująca się w kości, zwykle oznacza to utratę osteointegracji. Ruchomy implant nie powinien być obciążany, ponieważ dalsze żucie może pogłębiać ubytek kości i utrudnić późniejsze leczenie.
Samodzielne sprawdzanie ruchomości palcami lub językiem nie pozwala ustalić, który element jest poluzowany. Konieczne jest badanie kliniczne, a często również wykonanie zdjęcia rentgenowskiego lub tomografii.
Jakie objawy mogą świadczyć o problemie z implantem?
Niepokojącym sygnałem jest przede wszystkim wyczuwalna ruchomość korony lub całego wszczepu. Objawy mogą jednak pojawić się wcześniej, zanim implant stanie się niestabilny.
Do symptomów wymagających konsultacji należą:
- krwawienie dziąsła podczas szczotkowania lub nitkowania;
- obrzęk, zaczerwienienie albo bolesność tkanek wokół implantu;
- wydzielina ropna lub nieprzyjemny smak w ustach;
- odsłonięcie metalowej części implantu;
- ból podczas nagryzania;
- zmiana ustawienia korony;
- stopniowe obniżanie się dziąsła wokół wszczepu.
Brak bólu nie wyklucza problemu. Przewlekły stan zapalny wokół implantu może przez długi czas przebiegać bez wyraźnych dolegliwości.
Co zrobić, gdy implant zaczyna się ruszać?
Należy jak najszybciej skontaktować się z implantologiem lub stomatologiem prowadzącym leczenie. Do czasu wizyty warto unikać gryzienia twardych pokarmów po stronie ruchomego implantu oraz nie próbować samodzielnie dokręcać korony.
Lekarz sprawdzi, czy ruchomy jest implant, czy jedynie jego część protetyczna. Oceni także stan dziąsła, głębokość kieszonek wokół wszczepu i poziom kości na zdjęciu radiologicznym. Dalsze postępowanie zależy od przyczyny problemu.
Jeżeli poluzowała się śruba lub korona, leczenie może ograniczyć się do naprawy uzupełnienia. W przypadku stanu zapalnego konieczne może być profesjonalne oczyszczenie powierzchni implantu, leczenie tkanek miękkich oraz korekta higieny. Gdy implant utracił stabilność z powodu znacznego zaniku kości, zazwyczaj trzeba go usunąć.
Czy po wypadnięciu implantu można wszczepić kolejny?
W wielu przypadkach ponowna implantacja jest możliwa, ale nie zawsze można przeprowadzić ją od razu. Najpierw należy usunąć przyczynę niepowodzenia, opanować stan zapalny i ocenić ilość pozostałej kości.
Jeżeli ubytek kostny jest niewielki, nowy implant może zostać wszczepiony podczas tego samego zabiegu albo po okresie gojenia. Przy większym zaniku kości konieczna bywa regeneracja kości, a ponowną implantację wykonuje się dopiero po odbudowie odpowiednich warunków anatomicznych.
Istotne jest również ograniczenie czynników ryzyka, takich jak palenie, niewłaściwa higiena, nieleczony bruksizm lub źle kontrolowana cukrzyca. Bez usunięcia przyczyny niepowodzenia kolejny implant może być narażony na podobne komplikacje.
Jak zmniejszyć ryzyko utraty implantu po latach?
Podstawą jest dokładne oczyszczanie okolicy implantu. Oprócz szczotkowania konieczne może być stosowanie nici przeznaczonych do implantów, szczoteczek międzyzębowych albo irygatora. Dobór akcesoriów powinien uwzględniać kształt korony oraz przestrzeń pomiędzy implantem a sąsiednimi zębami.
Ważne są regularne kontrole stomatologiczne i profesjonalna higienizacja. Lekarz może wykryć zapalenie lub ubytek kości, zanim pojawi się ruchomość. Osoby zaciskające lub zgrzytające zębami powinny stosować zaleconą szynę ochronną, aby ograniczyć przeciążanie implantu.
Długotrwałe powodzenie leczenia implantologicznego zależy zarówno od prawidłowego wykonania zabiegu, jak i od późniejszej higieny, kontroli zgryzu oraz systematycznych wizyt kontrolnych.
Implant może służyć przez wiele lat, ale wymaga kontroli
Implant zęba może wypaść po dłuższym czasie, jednak zazwyczaj jest to skutek utraty kości, przewlekłego stanu zapalnego albo przeciążenia, a nie naturalnego „zużycia” wszczepu. Ruchomość korony nie zawsze oznacza utratę implantu, ponieważ problem może dotyczyć jedynie śruby lub łącznika. Każda zmiana stabilności, krwawienie dziąsła lub ból podczas nagryzania wymaga szybkiej oceny stomatologicznej. Wczesne rozpoznanie problemu zwiększa szansę na zachowanie implantu i ograniczenie dalszego zaniku kości.
